Ułatwienia dostępu

Śmietka kapuściana, jak chronić rzepak?

Rzepak to jedna z najważniejszych upraw rolnych, jednak jego uprawa niesie ze sobą liczne wyzwania, w tym zagrożenie ze strony szkodników. Jednym z najbardziej uciążliwych jest śmietka kapuściana (Delia radicum), szczególnie w jej trzecim pokoleniu. Zbliżający się sezon siewu rzepaku to doskonały moment, aby poznać „bliżej” tego szkodnika i nauczyć się, jak skutecznie chronić nasze uprawy.

Śmietka kapuściana – szkodnik rzepaku

Śmietka kapuściana to mała muchówka z rodziny kapustowatych. Dorosłe osobniki osiągają około 5-5,5mm samca, a samice 6-6,5 mm, mają szaro-brązowe ubarwienie. Samica składa ok. 100-150 jaj na szyjce korzeniowej rośliny żywicielskiej lub na glebie w jej pobliżu. Przez kilkanaście dni (2-30 dni) larwy żyją wewnątrz korzeni drążąc korytarze. To właśnie one są najgroźniejsze dla upraw, powodując ich uszkodzenia.

Cykl Życiowy i III Pokolenie

Śmietka kapuściana rozwija się w trzech pokoleniach rocznie. Trzecie pokolenie, pojawiające się pod koniec lata i na początku jesieni, jest szczególnie groźne dla rzepaku ozimego. Larwy tego pokolenia mogą uszkadzać korzenie młodych roślin rzepaku, prowadząc do ich osłabienia, zahamowania wzrostu, a w skrajnych przypadkach do całkowitego zniszczenia rośliny.

Objawy Żerowania

Uszkodzenia spowodowane przez larwy śmietki kapuścianej mogą być trudne do zauważenia na pierwszy rzut oka. Objawy obejmują:

  • Osłabienie roślin i zahamowanie wzrostu.
  • Żółknięcie i więdnięcie liści.
  • Zmniejszenie odporności roślin na inne stresy środowiskowe i patogeny.
  • Obumieranie młodych roślin w przypadku intensywnego żerowania.
larwa_smietka

Śmietka kapuściana, jak chronić uprawę rzepaku?

Ochrona rzepaku przed śmietką kapuścianą wymaga zastosowania zintegrowanych metod zarządzania szkodnikiem. Oto kilka skutecznych strategii:

1. Monitorowanie i identyfikacja

Regularne monitorowanie pola pod kątem obecności śmietki kapuścianej jest kluczowe. Pułapki feromonowe i lepy klejowe mogą pomóc w wykrywaniu dorosłych muchówek. Wczesne wykrycie szkodnika umożliwia podjęcie szybkich działań.

2. Uprawy przemienne i płodozmian

Zmiana miejsc uprawy rzepaku i stosowanie płodozmianu zmniejsza ryzyko gromadzenia się populacji śmietki kapuścianej w glebie. Unikanie uprawy rzepaku na polach, gdzie wcześniej rosły rośliny kapustne, może znacząco ograniczyć liczebność szkodnika.

3. Stosowanie nasion zaprawionych

Wykorzystanie nasion zaprawionych insektycydami może skutecznie chronić młode rośliny rzepaku przed larwami śmietki kapuścianej. Zaprawy nasienne zapewniają ochronę w kluczowych, początkowych fazach wzrostu roślin.

4. Mechaniczne metody ochrony

Przykrywanie roślin agrowłókniną w przypadku małych powierzchni w początkowych fazach wzrostu może fizycznie zapobiec składaniu jaj przez muchówki. Mechaniczne niszczenie roślin z objawami żerowania larw również zmniejsza populację szkodnika. Tutaj można wykorzystać specjalistyczne pielniki.

5. Biologiczne metody ochrony

Wykorzystanie naturalnych wrogów śmietki kapuścianej, takich jak drapieżne nicienie czy owady pasożytnicze, może wspomagać kontrolę populacji szkodnika. Biologiczne preparaty, zawierające np. nicienie entomopatogeniczne, są coraz częściej stosowane w ochronie roślin.

6. Stosowanie insektycydów

W przypadku dużej liczebności szkodnika, konieczne może być zastosowanie insektycydów. Ważne jest jednak, aby stosować je zgodnie z zaleceniami, zwracając uwagę na okres karencji i zasady dobrej praktyki rolniczej, aby minimalizować wpływ na środowisko.

Podsumowując, ochrona rzepaku przed śmietką kapuścianą, zwłaszcza jej trzecim pokoleniem, wymaga zintegrowanego podejścia i wykorzystania różnych metod ochrony roślin. Regularne monitorowanie, stosowanie płodozmianu, nasion zaprawionych, mechanicznych i biologicznych metod oraz insektycydów pozwala skutecznie chronić uprawy i zapewnić wysokie plony.

Uwaga! Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie. 

Środki ochrony roślin mogą nabywać jedynie osoby pełnoletnie oraz – w przypadku środków ochrony roślin przeznaczonych dla użytkowników profesjonalnych  – osoby, które posiadają kwalifikacje wymagane od osób nabywających środki ochrony roślin, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Tekst jedn. Dz.U. z 2023 poz. 340 z późn. zm.), w tym osoby, które ukończyły szkolenie w zakresie stosowania środków ochrony roślin.

Detektyw Kłos: co podgryza moją kukurydzę?

Detektyw Kłos: co pogryza moją kukurydzę?

W dzisiejszym odcinku programu „Detektyw Kłos” zajmę się poszukiwaniem sprawcy, a dokładniej szkodnika, który podgryza kukurydzę. Jako doświadczony śledczy sprawdzę wszystkie dowody i poszlaki, aby odnaleźć osobnika, który niszczy rośliny wgryzając się w nią bądź jej korzenie. Mam kilka dowodów – zdjęć z miejsca zdarzenia, które pomogą w moim dochodzeniu ale czy to wystarczy by znaleźć sprawę?

Kolejnym zagadnieniem z jakim przyjdzie mi się dziś zmierzyć to ocena działania tego pasożyta, a także sposób jego eliminacji. Jak trudnym okaże się przeciwnikiem? Czy uda się go zniszczyć i uratować rośliny? Ocenię jego występowanie, szkodliwość oraz produkty, dzięki którym skutecznie pozbędziemy się go z naszych upraw. Trzymajcie kciuki za powodzenie tej akcji.

Zatem nie czekam dłużej i ruszam ze śledztwem, by odkryć tajemniczego „szkodnika”, który żeruje na roślinach i podgryza kukurydzę. A jaki będzie efekt? Zobacz sam

Zaciekawił Cię ten film i chcesz na bieżąco śledzi poczynania naszego Detektywa? Zasubskrybuj nasz kanał!

Jeżeli chcesz poznać ofertę produktów do zwalczania szkodników lub ochrony Twoich upraw – zapraszamy do kontaktu z naszymi specjalistami


Najświeższy katalog rzepaku znajdziesz natomiast klikając link poniżej

Uwaga! Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie. 

Środki ochrony roślin mogą nabywać jedynie osoby pełnoletnie oraz – w przypadku środków ochrony roślin przeznaczonych dla użytkowników profesjonalnych  – osoby, które posiadają kwalifikacje wymagane od osób nabywających środki ochrony roślin, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Tekst jedn. Dz.U. z 2023 poz. 340 z późn. zm.), w tym osoby, które ukończyły szkolenie w zakresie stosowania środków ochrony roślin.

*”Powyższy wpis ma wyłącznie charakter informacyjny, a zawarte w nim wiadomości mogą wymagać szerszego sprawdzenia. Prosimy o ich zweryfikowanie przed podjęciem decyzji lub działań”

Co gryzie Twoje jabłko?

Jabłonie są narażone na atak wielu szkodników, które mogą znacznie obniżyć jakość i ilość plonów. W artykule omówimy najczęściej występujące szkodniki jabłoni, sposoby ich zwalczania oraz substancje, które można stosować w ochronie tych drzew.

Najczęściej występujące szkodniki jabłoni:

  1. Owocówka jabłkóweczka (Cydia pomonella)
  2. Miodówka jabłoniowa (Psylla mali)
  3. Mszyca jabłoniowa (Aphis pomi)
  4. Pordzewiacz jabłoniowy (Aculus schlechtendali)
  5. Przędziorek owocowiec (Panonychus ulmi)
  6. Pryszczarek jabłoniak
  7. Owocnia jabłkowa

Opis Szkodników i Metody Zwalczania

  • Owocówka jabłkóweczka (Cydia pomonella)

Opis: Motyl, którego larwy wgryzają się do wnętrza owoców, powodując ich robaczywienie i opadanie. Zwalczanie: Monitorowanie za pomocą pułapek feromonowych, stosowanie insektycydów w odpowiednich fazach rozwojowych.

owocowka_jablkoweczka
  • Miodówka jabłoniowa (Psylla mali)

Opis: Małe owady ssące sok z pędów i liści, prowadzące do ich deformacji i opadania. Zwalczanie: Stosowanie insektycydów, olejów parafinowych w okresie spoczynku wegetacyjnego.

  • Mszyca jabłoniowa (Aphis pomi)

Opis: Zielone lub czarne owady ssące sok z liści, powodując ich zniekształcenie i zahamowanie wzrostu. Zwalczanie: Insektycydy, naturalne preparaty na bazie mydła potasowego, stosowanie naturalnych wrogów mszyc, jak biedronki.

  • Pordzewiacz jabłoniowy (Aculus schlechtendali)

Opis: Mikroskopijne roztocza żerujące na spodniej stronie liści, powodujące ich brązowienie i opadanie. Zwalczanie: Stosowanie akarycydów, utrzymanie odpowiednich warunków uprawy, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się szkodnika.

  • Przędziorek owocowiec (Panonychus ulmi)

Opis: Roztocza powodujące żółknięcie i opadanie liści, osłabiające drzewa i zmniejszające plony. Zwalczanie: Akarycydy, mycie drzew wodą pod wysokim ciśnieniem, aby usunąć szkodniki.

  • Pryszczarek jabłoniak (Dasyneura mali)

Opis: Larwy tego szkodnika, żerują na najmłodszych liściach drzew, powodując ich wyginanie na brzegach i zaróżowienie.

  • Owocnia jabłkowa (Hoplocampa testudinea)

Szkodniki jabłoni – przykładowe substancje używane do zwalczania

  • Insekticydy (np. Chlorantraniliprol, Tebufenozide)
  • Oleje parafinowe, Insekticydy (np. Spirotetramat)
  • Mydło potasowe, Insekticydy (np. Pirimicarb)
  • Akarycydy (np. Abamektyna, Spirodiklofen)

Podsumowując, ochrona jabłoni przed szkodnikami to kluczowy element efektywnego zarządzania sadami. Regularne monitorowanie oraz stosowanie odpowiednich środków ochrony roślin pozwala na utrzymanie zdrowia drzew i wysokiej jakości plonów. W przypadku zwalczania szkodników ważne jest stosowanie preparatów zgodnie z zaleceniami oraz monitorowanie ich skuteczności, aby zapewnić optymalną ochronę i minimalizować wpływ na środowisko.

Szkodniki jabłoni, a konsekwencje niewykonania zabiegów ochronnych

Niewykonywanie zabiegów ochronnych w sadach jabłoni może prowadzić do wielu negatywnych skutków, zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich:

  1. Spadek Plonów – Szkodniki takie jak owocówka jabłkóweczka mogą bezpośrednio uszkadzać owoce, co prowadzi do znacznego spadku plonów.
  2. Obniżenie Jakości Owoców – Infestacja szkodnikami, takimi jak mszyca jabłoniowa czy przędziorek owocowiec, może obniżyć jakość owoców, czyniąc je mniej atrakcyjnymi dla konsumentów.
  3. Osłabienie Drzew – Długotrwała obecność szkodników prowadzi do osłabienia drzew, co może skutkować mniejszą odpornością na choroby oraz mniej obfitym kwitnieniem i owocowaniem w kolejnych latach.
  4. Straty Ekonomiczne – Niższe plony i gorsza jakość owoców bezpośrednio przekładają się na straty finansowe dla sadowników.
  5. Zwiększone Ryzyko Chorób – Osłabione przez szkodniki drzewa są bardziej podatne na różnego rodzaju choroby, co może prowadzić do konieczności stosowania dodatkowych zabiegów chemicznych, zwiększając koszty produkcji. Zwiększone ryzyko występowania chorób może doprowadzić do raka jabłoni.

Inne zagrożenia dla sadów

Oprócz szkodników, sady jabłoni są narażone na inne zagrożenia, które mogą wpływać na ich zdrowie i plonowanie:

  1. Choroby Grzybowe:
    • Choroby takie jak parcha jabłoni, mączniak jabłoni, sucha zgnilizna, szara pleśń czy rak kory mogą prowadzić do znacznych strat w plonach i osłabienia drzew.
  2. Niekorzystne Warunki Klimatyczne:
    • Przymrozki wiosenne, susza czy grad mogą uszkadzać kwiaty, owoce oraz liście, wpływając na jakość i ilość plonów.
  3. Niewłaściwe Nawożenie:
    • Brak odpowiedniego nawożenia lub jego nadmiar może prowadzić do zaburzeń wzrostu i rozwoju drzew, obniżając ich odporność na szkodniki i choroby.

Ochrona jabłoni przed szkodnikami i innymi zagrożeniami to kluczowy element efektywnego zarządzania sadami. Regularne monitorowanie oraz stosowanie odpowiednich środków ochrony roślin pozwala na utrzymanie zdrowia drzew i wysokiej jakości plonów. W przypadku zaniedbania zabiegów ochronnych, sadownicy muszą liczyć się z poważnymi konsekwencjami, które mogą znacznie obniżyć rentowność uprawy jabłoni. Należy również stosować produkty zapobiegające chorobom grzybowym takimi substancjami jak kaptan, siarka, mrówczan wapnia czy miedź.

Wpis ma charakter informacyjny.

Uwaga! Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie. 

Środki ochrony roślin mogą nabywać jedynie osoby pełnoletnie oraz – w przypadku środków ochrony roślin przeznaczonych dla użytkowników profesjonalnych  – osoby, które posiadają kwalifikacje wymagane od osób nabywających środki ochrony roślin, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Tekst jedn. Dz.U. z 2023 poz. 340 z późn. zm.), w tym osoby, które ukończyły szkolenie w zakresie stosowania środków ochrony roślin.

Słodyszek rzepakowy – jak go zwalczyć?

Słodyszek rzepakowy (Meligethes aeneus) to szkodnik, który może stanowić poważne zagrożenie dla upraw, szczególnie w okresie wegetacji. Ich obecność może prowadzić do znacznego osłabienia roślin i zmniejszenia plonów. W tym artykule omówimy, jak rozpoznać obecność słodyszka, jakie są najlepsze metody zwalczania oraz kiedy podejmować decyzję o zastosowaniu zabiegów ochronnych.

Słodyszek rzepakowy – charakterystyka

Słodyszek rzepakowy to małe, czarne owady, których dorosłe osobniki osiągają długość około 6-8 mm. Ich larwy są szaro-zielone lub szaro-żółte z czarnymi plamkami na grzbiecie. Słodyszki atakują rośliny rzepaku w okresie wegetacji, żerując na liściach i pąkach kwiatowych. *

*Fot. 1 Słodyszek rzepakowy – *zdjęcie Wikipedia

slodyszek_rzepak

Słodyszek rzepakowy – termin występowania

Słodyszek rzepakowy zazwyczaj pojawiają się w okresie wiosennym, głównie w kwietniu i maju. To wtedy larwy rozpoczynają żerowanie na roślinach, co może prowadzić do poważnych strat w plonach. Atak tego szkodnika może występować na różnych etapach rozwoju rośliny, ale najczęściej owad ten pojawia się w fazie wegetatywnej, gdy rośliny są młode i rozwijają się intensywnie.

Obserwacja i ocena uprawy przed podjęciem decyzji o zabiegu

Zanim podejmiemy decyzję o zabiegu ochronnym, ważne jest przeprowadzenie dokładnej obserwacji i oceny stanu uprawy. Należy sprawdzić obecność szkodników na roślinach, ocenić stopień ich nasilenia oraz potencjalne straty w plonach. Warto również monitorować warunki atmosferyczne oraz rozwój rośliny, ponieważ czynniki te mogą wpływać na skuteczność działań zwalczających.

szkodniki_rzepak

Skuteczne substancje w zwalczaniu słodyszka rzepakowego

W zwalczaniu słodyszka rzepakowego stosuje się różnorodne substancje aktywne, zarówno chemiczne, jak i biologiczne. Jedną ze skutecznych substancji jest flupyradifuron – 75 g, deltametryna – 10 g. Do wykonanania zabiegu polecamy produkt Sivanto Energy firmy Bayer

Zwalczanie słodyszka rzepakowego wymaga kompleksowego podejścia, uwzględniającego obserwację i ocenę uprawy, odpowiedni dobór substancji aktywnych oraz terminowe działania ochronne. Warto również pamiętać o zrównoważonym podejściu do ochrony roślin, które uwzględnia ochronę środowiska naturalnego i zdrowie ludzi.

Uwaga! Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie. 

Środki ochrony roślin mogą nabywać jedynie osoby pełnoletnie oraz – w przypadku środków ochrony roślin przeznaczonych dla użytkowników profesjonalnych  – osoby, które posiadają kwalifikacje wymagane od osób nabywających środki ochrony roślin, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Tekst jedn. Dz.U. z 2023 poz. 340 z późn. zm.), w tym osoby, które ukończyły szkolenie w zakresie stosowania środków ochrony roślin.

Jak poprawić kondycję rzepaku przed zimą?

Jak nawozić i chronić uprawę rzepaku ozimego?

Rzepak stał się stałym elementem polskiego krajobrazu, wpisując się w harmonogram płodozmianu wielu gospodarstw rolnych. Trzeba jednak wiedzieć, iż mimo tego, że rzepak pozwala przełamać monokultury zbóż, to jest to roślina wymagająca, która przebywa na polu niemal cały rok. Jak zadbać o dobrą kondycję rzepaku?

Uprawa ta narażona jest na wiele zagrożeń, związanych zarówno z trudnymi warunkami pogodowymi, jak też zachwaszczeniem, szkodnikami, czy chorobami. W naszym artykule przedstawimy najważniejsze informacje na temat tego:

  • jakich warunków na starcie potrzebuje rzepak;
  • które makro i mikroskładniki odżywcze są dla niego najważniejsze;
  • jak zaplanować ochronę herbicydową;
  • o czym pamiętać planując ochronę przed szkodnikami;
  • jakie znaczenie ma wybór odpowiedniej odmiany rzepaku.
rzepak_pole

Uprawa rzepaku – jak przygotować stanowisko do uprawy

Rzepak to roślina charakteryzująca się silnym, palowym systemem korzeniowym, który w pełni wzrostu potrafi osiągnąć 100-290 cm, z czego 50-60 jeszcze przed zimą. To właśnie prawidłowy rozwój tej rośliny w okresie jesiennym determinuje możliwości jej plonowania. Ważne jest zatem, by przed zimą wytworzyła się szyjka korzeniowa o grubości co najmniej 1-2 cm oraz rozeta składająca się z ok. 8-10 liści.

Do prawidłowego rozwoju rzepak wymaga ziem żyznych, najlepiej z klasy I-III, chociaż dobre wyniki można osiągnąć również na glebach klasy IV. Ważna jest wysoka zasobność w wodę i próchnicę, a także co najmniej średnia zawartość przyswajalnych form fosforu, potasu i magnezu. W przypadku, gdy gleba jest zakwaszona, to zaleca się stosowanie wapna.

Ze względu na to, że rzepak de facto buduje plon jesienią, to istotne jest odpowiednio wczesne, często nawet przedsiewne nawożenie. Warto tym samym pamiętać, że błędów w tym zakresie z reguły nie da się naprawić już wiosną. Planując zabiegi warto w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na niezbędne makroskładniki. W tym obszarze wskazuje się przede wszystkim na konieczność zastosowania preparatów nawozowych dostarczających:

  • fosfor – pozwalający na rozwinięcie systemu korzeniowego, dzięki czemu roślina może lepiej przyswajać wodę i składniki odżywcze;
  • potas – dzięki któremu zwiększa się odporność na suszę oraz niskie temperatury;
  • siarkę – zmniejszająca ryzyko porażenia czynnikami chorobotwórczymi;
  • magnez – stanowiący jeden  z niezbędnych do wzrostu składników.

Ponadto rzepak powinien zostać odpowiednio zaopatrzony w mikroelementy takie jak:

  • bor – pozwalający na nasycenie korzeni cukrem, co zwiększa ich zimotrwałość;
  • mangan – poprawiający procesy fotosyntezy;
  • miedź i cyn – zwiększające odporność na choroby i regulujące gospodarkę hormonalną;
  • żelazo – poprawiające budowę tkanek;
  • molibden – odpowiedzialny za prawidłową przemianę azotu.

Wskazuje się, że powyższe mikroelementy należy stosować profilaktycznie, z reguły w formie dolistnej. Oczekiwanie na wystąpienie objawów niedoborów któregoś z powyższych składników może skutkować zbyt późna reakcją i utratą szansy na zdrowy i obfity plon.

Jak chronić rzepak przed zachwaszczeniem i szkodnikami

Do kluczowych czynników pozwalających osiągnąć sukces w uprawi rzepaku należy ochrona herbicydowa oraz ochrona przed szkodnikami. Oba te procesy wymagają od rolnika stosowania odpowiednich zabiegów uprawowych, a także wykorzystania efektywnych i bezpiecznych środków ochrony roślin.

W przypadku walki z zachwaszczeniem do podstawowych zadań rolnika należy lustracja uprawy, w trakcie której może on zidentyfikować rodzaj zagrożenia i dobrać najlepszy sposób jego eliminacji. Warto podkreślić, że chwasty konkurują z rzepakiem już od momentu siewu, osłabiając go jeszcze przed końcem jesiennej wegetacji. W konsekwencji narażają go na ryzyko wymarznięć, a na wiosnę bardzo szybko się rozwijają stanowiąc coraz poważniejszą konkurencję dla uprawianej rośliny.

W zwalczaniu chwastów w rzepaku mogą nam pomóc środki herbicydowe.

Do przykładowych preparatów, na które warto zwrócić uwagę należą:

  • Znachor 500 SC – selektywny herbicyd o działaniu układowym w postaci koncentratu, stosowany doglebowo lub nalistnie, przeznaczany do zwalczania rocznych chwastów jednoliściennych i dwuliściennych;

insektycyd_decis

Labrador Extra 500 EC – środek chwastobójczy zwalczający najbardziej uciążliwe chwasty jednoliścienne w rzepaku, możliwy do zastosowania już od fazy dwóch liści

Kolejnym z zagrożeń dla upraw rzepaku są szkodniki. W tym przypadku mamy do czynienia z całą gamą, różnego rodzaju owadów, które mogą osłabić lub zniszczyć uprawę. Szkodniki zaczynają swój żer najczęściej wiosną i trwa on niemal przez całe lato. Przy zwalczaniu tego agrofagu bardzo ważna staje się wspomniana wcześniej lustracja uprawy. Możemy wykonać ją poprzez obserwację pola lub być wspierana różnego rodzaju narzędziami. W celu możemy wykorzystać specjalne naczynie, a dokładniej żółte pojemniki, które pozwalają ocenić rodzaj i wielkość zagrożenia. Gdy ustalimy, z jakim owadem mamy do czynienia, to można zdecydować się na jeden z insektycydów. W tym zakresie, do wartych polecenia preparatów należą:

Decis Mega 50EW – owadobójczy środek w formie koncentratu o działaniu kontaktowym, żołądkowym, przeznaczony do zwalczania szkodników kłująco-ssących i gryzących.

insektycyd_decis

insektycyd_inazuma

Inazuma 130 WG – insektycyd w formie gotowej mieszaniny. Przeznaczony do zwalczania szkodników gryzących i ssących, również o działaniu kontaktowym i żołądkowym.

Poza ryzykiem zachwaszczenia i zniszczeń dokonanych przez szkodniki warto też zwrócić uwagę na wywoływane przez grzyby choroby rzepaku. Warto pamiętać, że jesienne stosowanie środków fungicydowych zabezpiecza też roślinę przed porażeniem chorobami, jak np. sucha zgnilizna kapustnych, lecz również poprawia ich zimotrwałość. Trzeba bowiem podkreślić, że niektóre z preparatów fungicydowych poza ochroną przed chorobami pozwalają również na regulację wzrostu rzepaku, co przekłada się na wyższą odporność i równomierne kwitnienie.

Ochrona fungicydowa rzepaku

Do preparatów, które łączą w sobie fungicyd z regulatorem wzrostu należy m.in. Dovvo 375 SC firmy Ciech Sarzyna.

Dovvo 375 SC to produkt, który zwalcza choroby będące największym zagrożeniem dla potencjału plonotwórczego. Reguluje także pokrój roślin wpływając korzystnie na ich jakość, a także ogranicza straty związane z wyleganiem. Ponadto warto zaznaczyć, że bazuje on na dwóch substancjach czynnych i może być stosowany zarówno jesienią, jak i wiosną.

herbicyd_dovvo_ciech

Niezależnie od środka, który wybierzemy pamiętajmy, aby stosować go odpowiedzialnie z zachowaniem zasad bezpieczeństwa oraz stosując się doi instrukcji producenta.

Odmiana rzepaku – jak duże ma znaczenie w powodzeniu uprawy

Kolejnym z czynników, który może mieć wpływ na powodzenie uprawy rzepaku jest odmiana, na którą się zdecydujemy. W tym zakresie należy pamiętać o tym, by wybrać odmianę pasującą do warunków klimatycznych i glebowych naszego gospodarstwa. Ponadto powinniśmy korzystać z kwalifikowanego materiału siewnego oraz odmiany wpisanej do Krajowego Rejestru Odmian.

rzepak

Przykładem odmiany, która pasuje do wielu warunków globowo-klimatycznych jest rzepak Stefano. To jedna z najnowszych linii genetycznych KWS dedykowana na gleby dobre i średnie. Wytwarza on długie i wąskie łuszczyny o krótkiej szypułce i długim dziubku, co pozwala na zwiększenie ich odporności na osypywanie. Ponadto odmiana ta charakteryzuje się dobrą zimotrwałością i elastycznym terminem siewów oraz wysoką odpornością na wyleganie.

Podsumowując należy podkreślić, że chcąc osiągnąć powodzenie w uprawie rzepaku należy zwracać uwagę na szereg czynników. Znaczna część z nich jest ważna jeszcze przed siewem oraz w okresie jesiennej wegetacji, a ich zaniedbanie może być trudne do nadrobienia w późniejszych okresach.

Warto przeczytać także:

Hurt E-sklep
ZAMKNIJ